Józef Lewoniewski Polski Lotnik Wojskowy

Towarzystwo Historyczne Renesans ze Skarżyska- Kamiennej, postanowiło wyruszyć do Bydgoszczy, by szukać tam śladów polskich oficerów. Tam też towarzystwo uczestniczyło w ekstremalnej drodze krzyżowej, na której modlono się za polskich oficerów, między innymi za Józefa Lewoniewskiego. Przybliżmy zatem naszym czytelnikom tę postać.

Kim był Lewoniewski ?
Józef Lewoniewski przyszedł na świat 20 marca 1899 roku w Petersburgu. Zginął w dniu 11 września 1933 roku we wsi Zasurskoje koło Jadrina pod Kazaniem. Był to polski lotnik wojskowy i sportowy, kapitan pilot Wojska Polskiego. Rodzice Józefa Lewoniewskiego (matka Teofila z Biziuków, ojciec Aleksander) pochodzili z podlaskiej Sokółki. W 1898 roku wyjechali oni do Petersburga w poszukiwaniu pracy. Starszy syn państwa Lewoniewskich Józef, urodził się w Rosji. Tam też ukończył gimnazjum i wstąpił na wydział prawa Uniwersytetu Petersburskiego. Powołany został z innymi kolegami-studentami do Armii Czerwonej. Z powodu choroby został zwolniony ze służby wojskowej, zaś w maju 1919 roku przybył do Polski i wstąpił do 1 Pułku Szwoleżerów. W sierpniu 1920 roku, otrzymał przydział do grudziądzkiej Szkoły Podchorążych Kawalerii. Po jej ukończeniu, jako podchorąży, został przeniesiony do 11 Pułku Ułanów, gdzie uzyskał awans na podporucznika.

W Pułku Strzelców Konnych
Od grudnia 1922 roku, Lewoniewski służył w 3 Pułku Strzelców Konnych. W sierpniu 1924 roku, ukończył wojskową Szkołę Pilotażu w Bydgoszczy, uzyskując stopień porucznika i specjalność pilota. Przydzielony do warszawskiego 1 Pułku Lotniczego pełnił służbę młodszego oficera w 18 eskadrze. Od listopada 1926 roku, pilotażowe szkolenie kontynuował we Francji. Po powrocie służył w 1 Pułku Lotniczym w Warszawie, jako pilot myśliwski. W 1928 roku, pełnił służbę w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie.

Pilot doświadczalny
Od marca 1933 roku, Lewoniewski był pilotem doświadczalnym Stacji Doświadczalnej Płatowców w Warszawie. Dnia 11 września 1933 roku, Józef Lewoniewski podjął z ppłk. Czesławem Filipowiczem próbę pobicia międzynarodowego rekordu długości lotu w linii prostej bez lądowania dla samolotów turystycznych I kategorii na trasie Warszawa-Omsk. W wyniku silnej turbulencji w chmurach, doszło do wejścia w niezamierzony wir powietrzny tak zwany korkociąg. Samolot udało się wyprowadzić z korkociągu tuż nad ziemią, jednak maszyna zahaczyła skrzydłem o ziemię i rozbiła się we wsi Zasurskoje koło miejscowości Jadrino. Pilot Józef Lewoniewski zginął, a Czesław Filipowicz został lekko ranny. Zbiegiem okoliczności, wypadek miał miejsce dokładnie rok po wypadku śmiertelnym Żwirki i Wigury.

Ewa Michałowska- Walkiewicz

The following two tabs change content below.
Redakcja ddsk.pl

Redakcja ddsk.pl

Redakcja ddsk.pl

Ostatnie wpisy Redakcja ddsk.pl (zobacz wszystkie)