Prezydent Konrad Krönig boi się odpowiedzi?

W dniu 27.06.2017r złożyłem interpelację między sesjami.

W odpowiedzi otrzymałem pismo o treści:

Prezydent wielokrotnie przedstawia się jako prawnik, podpisując  pismo o takiej treści nasuwają się kolejne pytania. Pierwsze pytanie jak długo studiował i w jaki trybie prawo administracyjne, no i czy był pilnym uczniem. Prezydent powołując się § 45 statutu gminy zapomniał o paru szczegółach odmawiając odpowiedzi.

§ 45 statu gminy brzmi :

”   1. Interpelacje i zapytania są kierowane do Prezydenta Miasta.

  1. Interpelacje dotyczą spraw o istotnym znaczeniu dla wspólnoty samorządowej.
  2. Radni mogą składać interpelacje na sesjach lub w okresie między sesjami.
  3. Interpelacja powinna zawierać krótkie przedstawienie stanu faktycznego, będącego jej przedmiotem oraz wynikające zeń pytania.
  4. Interpelacje w okresie między sesjami Rady składa się w formie pisemnej na ręce Przewodniczącego Rady, Przewodniczący niezwłocznie przekazuje pisemną interpelację Prezydentowi Miasta.
  5. Odpowiedź na interpelacje jest udzielana w formie pisemnej, w terminie 21 dni na ręce Przewodniczącego Rady i radnego składającego interpelację o których mowa w ust. 5.
  6. Odpowiedzi na interpelację wniesioną w trakcie obrad Sesji udziela Prezydent Miasta lub właściwe rzeczowo osoby, upoważnione do tego przez Prezydenta Miasta.
  7. W razie uznania odpowiedzi za niezadowalającą, radny interpelujący może zwrócić się do Przewodniczącego Rady o nakazanie niezwłocznego uzupełnienia odpowiedzi lub udzielenia jej na piśmie.”

Prezydent powołuje się na pkt 4

  • Interpelacja powinna zawierać krótkie przedstawienie stanu faktycznego, będącego jej przedmiotem oraz wynikające zeń pytania.

Już w samej treści występuje słowo powinna, co nie oznacza musi. Natomiast Prezydent powinien wiedzieć, że w świetle postanowień art. 11b ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wykluczona jest także możliwość ograniczenia lub wyłączenia jawności działania organów gminy drogą postanowień statutowych. Poza tym  „Działalność organów gminy jest jawna. Ograniczenia jawności mogą wynikać wyłącznie z ustaw”.

Prezydent Konrad Krönig, a szczególności Przewodniczący Leszek Golik powinni znać zapisy Konstytucji RP na, którą tak często się powołują. W świetle postanowień art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. W zakresie trybu udzielania informacji Konstytucja RP odsyła do regulacji ustaw szczegółowych. Aktem prawnym normującym zagadnienia zasad i trybu dostępu informacji publicznej jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.Ustawa ta, choć dopuszcza możliwość odmiennego uregulowania zasad dostępu do informacji, to jednak tylko w drodze ustawowej, a nie statutowej.Badając konstytucyjność zapisu art. 11b ust. 3 u.s.g. Trybunał Konstytucyjny (wyrok TK z dnia 16.09.2002 r., sygn. K 38/01), doszedł do wniosku, że użyte w tym przepisie wyrażenie „zasady” odnosić się może do tych dyrektyw proceduralnych, które mają wyłącznie charakter techniczno-organizacyjny. W świetle wyroku TK, regulacje statutowe dotyczące zasad i trybu dostępu do informacji publicznej powinny mieć charakter wyłącznie techniczno-organizacyjny  i nie mogą modyfikować zasad i trybu dostępu do informacji publicznej wynikających z podstawowego aktu prawnego, jakim jest u.d.i.p. bądź innych aktów prawnych rangi ustawy regulujących dostęp do informacji publicznej. Niezależnie zatem od statutowego określenia technicznych „zasad” udostępniania informacji publicznej w danej gminie, w każdym przypadku zastosowanie znajdować będą przepisy u.d.i.p. dotyczące m.in. podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznej.Przyznane każdemu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji.

W obowiązującym porządku prawnym brak jest szczególnej regulacji, która określałyby sposób bądź formę realizacji przez radnego jego praw i obowiązków wynikających ze sprawowania mandatu, w tym także w zakresie pozyskiwania materiałów i informacji związanych ze sprawowanym mandatem. Szczególnych uprawnień w tym zakresie nie przyznają radnemu także regulacje statutowe, gdyż wszelkie prawa i obowiązki z tym związane, jak wskazano, wynikają wyłącznie z regulacji ustawowych, a statut nie może ich modyfikować, ograniczać bądź traktować w sposób rozszerzający. W ramach sprawowanego mandatu radny obowiązany jest kierować się dobrem wspólnoty samorządowej, a w szczególności przyjmuje zgłaszane przez mieszkańców gminy postulaty i przedstawia je organom gminy do rozpatrzenia – co czyni m.in. poprzez składanie interpelacji. Interpelacja to indywidualny środek kontrolno-interwencyjny, za pomocą którego radny  może domagać się od organu wykonawczego podjęcia określonych działań w sprawach jednostki samorządu terytorialnego, w tym w szczególności – udzielenia informacji na interesujący go temat, który jej dotyczy. W kontekście powyższego należy uznać, że interpelacje i wnioski radnych należą do jednej z form realizacji podstawowej zasady jawności działania organów gminy. Zakres przedmiotowy interpelacji i wniosków dotyczy spraw bezpośrednio lub pośrednio wynikających ze sprawowania mandatu, związanych z realizacją uchwał rady gminy przez organ wykonawczy oraz spraw dotyczących wykonywania zadań przez prezydenta, miejskie jednostki organizacyjne oraz jednostki pomocnicze gminy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że interpelacja radnego ma dwoisty charakter. Co do zasady, stanowi ona jedną z form kontroli organu wykonawczego sprawowanej przez radnego. W przypadku gdy dotyczy informacji publicznej, należy ją traktować jak wniosek o jej udzielenie (tak np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16.11.2004 r., II SAB/Wa 238/04; wyrok NSA z dnia 8.07.2003 r., III SAB/Wa 100/03). Traktując interpelację radnego dotyczącą informacji publicznej jako wniosek o jej udostępnienie winna zostać załatwiona w trybie i na zasadach określonych w przepisach u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej następuje co do zasady w formie czynności materialno-technicznej. Z kolei uzasadniona odmowa udostępnienia następuje w formie decyzji administracyjnej.

Nasuwa się jeszcze jedno pytanie, czyżby prezydent obawiał się odpowiedzi na moje pytania? Może jest tam coś, co Krönig nie chce by ujrzało światło dzienne. Ciekawy jest też fakt, że Prezydent czekał równe 21 dni,  by przesłać pismo o braku udzielenia odpowiedzi. Czyli w ostatnim możliwym terminie. Nie ma też parafki pracownika wydziału prawnego urzędu.

tekst na podstawie artykułu “Sprawowanie mandatu radnego nie zawsze jest gwarancją uzyskania każdej informacji o sprawach publicznych” autorstwa Joanny Kostrzewskiej.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial